De eendenvijver

Door deblaauwn op donderdag 21 november 2013 17:00 - Reacties (20)
Categorie: -, Views: 3.770

Ik heb het geluk op negen hoog te wonen. Ik heb ook het geluk dat de wijkvijver pal onder mijn woonkamer ligt (wel, aan de andere kant van de straat, dat dan weer wel) en dat een van de flats in mijn wijk een verzorgingstehuis is.

Volgens mij wonen er ook behoorlijk wat kinderen in de wijk.

De optelsom? Eendjes voeren! En dan wel het liefst vier keer per uur. Natuurlijk ben ik er niet de hele dag bij, maar vrijwel ieder willekeurig moment bij daglicht kun je wel een stel oudjes of een stel jonkies tegenkomen die de eendjes, meerkoeten (of waren het toch waterhoentjes?) en meeuwen aan het voeren zijn.

Terzijde, toen ik een dag mijn auto niet in de parkeergarage maar onder mijn flat had geparkeerd was dat ook meteen aan het dak en de motorkap te zien.

Behalve een optelsom komt er ook een vermenigvuldiging in de tekst voor, want dat doen beestjes als er meer dan genoeg voer is. Op een vijveroppervlakte waar je misschien één stel eenden zou verwachten hebben we hier complete families.

Ik heb ook opgemerkt dat je in het donker best mooie foto's kunt maken van de kruising waar ik boven woon:
Eendenkruising

Dat is op het moment dat de kruising leeg is. Soms besluiten de eendjes echter over te steken. Afgelopen week was er zo'n exodus. Ik heb geen idee waar ze dan heen willen, want ze gaan het echt nergens beter treffen dan in 'mijn' vijver.

De leidende woerd waggelde vooruit en kwam zo ongeveer middenop de kruising terecht. Daarbij moest hij al een aantal keren heen en weer waggelen om verkeer te ontwijken - want het is best een drukke kruising.

Eigenlijk is dat niet juist. Hij waggelde wel heen en weer maar zijn beweging was eigenlijk meer Brownian Motion op grote schaal: een beetje willekeurig heen en weer zonder echt iets te bereiken.

Ik heb even opgezocht hoe een groep eenden heet. Zoals je een dozijn eieren hebt, blijk je een vlucht eenden te kennen. Toen de alfa-eend eenmaal halverwege de kruising was besloot de rest van de vlucht het ook maar te wagen. Het ging behoorlijk goed: auto's en fietsers slingerden zich links en rechts bewegend tussen de meute door, waardoor een groeiende groep steeds iets verder kwam.

Totdat er iemand, ik geloof in een witte Fiesta, besloot dat hij het veel te druk had om voorzichtig te laveren: hij begon te claxonneren. De eenden leken zenuwachtig iets sneller te waggelen in de richting van hun doel.

Net op het moment dat ze over de helft waren dacht ik dat ze het zouden redden.

Toen bedacht alfa-man dat het veel leuker was om te gaan vliegen. In welke richting? Juist. Terug naar de vijver waar ze met zoveel moeite waren weggelopen...

Moraal van het verhaal: ga na of je alle spullen bij je hebt voordat je de voordeur achter je dichttrekt. Als je eenmaal beneden staat kost het veel meer tijd om terug te gaan.